Press "Enter" to skip to content

Kıymetsizlik Hissi

Çocukluğu boyunca kıymetsiz bir varlık muamelesi gören kişilerde bir kaç farklı eğilim olur:

1-Bazısı kıymetini ispat için yapılmayacak işler yapar, delice çalışır, kendisine kıymet vereceğine inandığı şeylere kıtlıktan çıkmışçasına saldırır ve sarılır.

2-Bir kısmı da çevresine, eşine, çocuklarına, emrinde çalışanlara kıymetsiz varlıklar gibi muamele eder, horlar ve aşağılar. Çünkü başkalarına muamele hususunda gördüğü tek model budur.

3-Kimisi de bu kıymetsizliği kabul edip içine kapanır. Potansiyelini, becerilerini inkar eder. Horlanmayi hak ettiğini düşünür. Biraz kıymet iddia etmeyi aklından geçirse herkesin bu talepten dolayı ona saldıracağını düşünür. Pısırıklaşır ve soluklaşır. Hayattan beklentilerini hep asgari seviyede tutar.

4- Bir diğeride, çevresine surlar örüp kendini sadeflerin içindeki inci gibi koruma altına alır. Kıymetini bilmeyip saldıranların ulaşamayacağı sığınaklar açar. Orada inkişaf etmeye koyulur ve ortamın tekrar güvenli hale gelmesini bekler. Bazen de kendiyle uzun süre yalnız kalmanın ve kendi güneşine hayranlığın tesiriyle şatahatlara girer.